Naprawdę mocna pozycja FOTN i kto wie czy nie najlepsza. Resztę albumów cechowała dobra forma, ciekawe gitary braci Wright ,ale i także artrockowo- progresywny blichtr i lekki przerost formy nad treścią.
Niestety to zasadniczy mankament progresu, ale to dobrze ubarwiło albumy Fields of the Nephilim i sprawilo że byli oryginalni spośród setek gotyckich zespołów.
Trafiona koncepcja albumu : image oraz intro z filmu Sergio Leone " Pewnego razu na dzikim zachodzie ". Widać mocną pasję spaghetti westernami.